Το Γλυκό Αμύγδαλο (Prunus dulcis) είναι ένα οπωροφόρο δέντρο που ανθίζει τον Απρίλιο με ανοιχτό ροζ άνθη και δίνει στον κήπο μια έντονη αίσθηση άνοιξης. Οι καρποί αρχικά μοιάζουν με μικρά πράσινα ροδάκινα, αλλά η σάρκα τους είναι ξηρή και μη βρώσιμη. Ο πυρήνας στο κέντρο του καρπού είναι ένα βρώσιμο αμύγδαλο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί απευθείας ή στη ζαχαροπλαστική.

Το δέντρο ευδοκιμεί καλύτερα σε πλήρη ήλιο και σε πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά έδαφος. Πρέπει να ποτίζεται και να λιπαίνεται τακτικά κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου για να διατηρείται καλή ανάπτυξη και καρποφορία. Λόγω του δανικού κλίματος, συνιστάται η καλλιέργεια σε θερμοκήπιο ή σε ζεστή τοποθεσία, για παράδειγμα σε νότιο ή δυτικό τοίχο, για προστασία από παγετό και μυκητιασικές ασθένειες.

Το Γλυκό Αμύγδαλο έχει πλατιά κόμη και μπορεί να φτάσει σε ύψος 2–4 μέτρων και πλάτος 3–4 μέτρων. Τα φύλλα είναι επιμήκη και πράσινα, και τα άνθη είναι λευκά έως ανοιχτό ροζ. Οι καρποί ωριμάζουν συνήθως τον Σεπτέμβριο.

Η κερασιά Σαχαλίνης, γνωστή επίσης ως Prunus sargentii, είναι ένα μεσαίου μεγέθους φυλλοβόλο δέντρο που αναπτύσσει μια φαρδιά, σε σχήμα βάζου κόμη. Με την ηλικία, το δέντρο αποκτά πιο εκτεταμένη και πολυκορμική δομή, δίνοντάς του έναν χαρακτηριστικό και φυσικό χαρακτήρα στον κήπο.

Τα φύλλα είναι μεσαίου μεγέθους και επιμήκη με έντονη αιχμή. Ξεπετάγονται με σκούρο μπρονζέ-κόκκινο χρώμα, γίνονται αργότερα ζωηρά πράσινα και ολοκληρώνουν τη σεζόν με έντονα κόκκινα και πορτοκαλοκόκκινα φθινοπωρινά χρώματα. Ο λείος, κοκκινοκαφέ φλοιός με ανοιχτές φελλώδεις κηλίδες σκουραίνει με τον χρόνο και αποκτά εμφανείς οριζόντιες ραβδώσεις.

Το δέντρο ανθίζει πλούσια τον Απρίλιο και το πρώτο μισό του Μαΐου με μεγάλα, ανοιχτό ροζ άνθη που συχνά ανοίγουν πριν την έκπτυξη των φύλλων. Η καρποφορία είναι σπάνια, αλλά μικρά μαυροκόκκινα μούρα μπορεί να εμφανιστούν ορισμένα χρόνια.

Η κερασιά Σαχαλίνης ευδοκιμεί καλύτερα σε ήλιο έως ημισκιά και προτιμά γόνιμο, καλά στραγγιζόμενο έδαφος. Αντέχει σε πολλούς τύπους εδάφους, αλλά δεν πρέπει να φυτεύεται σε σημεία με στάσιμο νερό. Σε βαριά αργιλώδη εδάφη, το έδαφος μπορεί να χαλαρώσει και να εμπλουτιστεί με χαλίκι ή άμμο για καλύτερη αποστράγγιση.

Το δέντρο είναι κατάλληλο ως μεμονωμένο φυτό σε κήπους, πάρκα και δενδροστοιχίες, όπου μπορεί να αναδειχθεί ως διακοσμητικό στοιχείο. Κατά τη φάση εγκατάστασης συνιστάται υποστήριξη για να εξασφαλιστεί σταθερή ανάπτυξη.

Η αχλαδιά με φύλλα ιτιάς 'Pendula' είναι ένα μικρό δέντρο που χαρακτηρίζεται από την κρεμαστή και απλωμένη κόμη του. Συχνά εμβολιάζεται σε κορμό, γεγονός που δίνει σαφές ύψος κορμού και κόμη που εξελίσσεται από στρογγυλή σε σχήμα ομπρέλας και αργότερα σε επίπεδη.

Τα φύλλα είναι στενά και καλύπτονται από λεπτές, μαλακές τρίχες που δίνουν μια ασημογκρίζα απόχρωση την άνοιξη και αργότερα γκριζοπράσινο χρώμα. Το φύλλωμα θυμίζει τα φύλλα της ιτιάς ή της ελιάς και συμβάλλει σε μια ελαφριά και κομψή εμφάνιση. Το φθινόπωρο τα φύλλα αποκτούν διακριτικές ανοιχτοκίτρινες αποχρώσεις και η φυλλόπτωση γίνεται αργά μέσα στη σεζόν.

Ο φλοιός είναι αρχικά ασημόλευκος λόγω των πολλών λεπτών τριχών, αλλά με την ηλικία γίνεται γκρι και αποκτά ρωγμές. Τον Απρίλιο και Μάιο το δέντρο ανθίζει με λευκά έως υπόλευκα άνθη με κοκκινωπούς στήμονες, που σχηματίζουν ημισφαιρικές ταξιανθίες και έχουν ελαφρώς γλυκιά μυρωδιά.

Μετά την άνθηση μπορεί να σχηματιστούν μικροί πρασινοκαφέ καρποί που δεν είναι βρώσιμοι, αλλά μερικές φορές τα πουλιά τους τρώνε μετά τον παγετό. Το δέντρο ευδοκιμεί καλύτερα σε πλήρη ηλιοφάνεια και σε κοινό, καλά στραγγιζόμενο κηποχώμα. Είναι ανθεκτικό, αντέχει στους ανέμους και στην ξηρασία όταν εγκατασταθεί καλά.

Η αχλαδιά με φύλλα ιτιάς χρησιμοποιείται συχνά ως μεμονωμένο δέντρο ή σε μικρές ομάδες, όπου το φωτεινό φύλλωμά της και η κρεμαστή μορφή ανάπτυξης δημιουργούν αντίθεση και δομή στη φύτευση.

Η Κρεμαστή Μουριά, γνωστή βοτανικά ως Morus alba 'Pendula', είναι ένα διακοσμητικό δέντρο με χαρακτηριστική κρεμαστή μορφή ανάπτυξης. Το δέντρο αναπτύσσει μια πλατιά κόμη με καμπυλωτά προς τα κάτω κλαδιά, προσδίδοντας μια κομψή και ήρεμη αίσθηση στον κήπο.

Τα φύλλα είναι καρδιόσχημα και σκούρα πράσινα, δημιουργώντας πυκνό και διακοσμητικό φύλλωμα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Τον Μάιο και τον Ιούνιο το δέντρο ανθίζει με μικρά λευκά άνθη, τα οποία αργότερα μπορεί να ακολουθηθούν από ανοιχτόχρωμους, λευκούς καρπούς στα τέλη του καλοκαιριού.

Το δέντρο ευδοκιμεί καλύτερα σε πλήρη ήλιο και σε κοινό, πλούσιο κηποχώμα. Αναπτύσσεται με μέτριο ρυθμό και συνήθως φτάνει σε ύψος περίπου 3 μέτρων και πλάτος περίπου 2 μέτρων, γεγονός που το καθιστά κατάλληλο για μεσαίου μεγέθους κήπους ή ως μεμονωμένο δέντρο σε πάρκα.

Η Κρεμαστή Μουριά είναι μέτριας ανθεκτικότητας και απαιτεί ελάχιστη συντήρηση, καθιστώντας την μια πρακτική επιλογή για τους κηπουρούς που επιθυμούν ένα διακοσμητικό δέντρο με φυσική, κρεμαστή εμφάνιση.

Η Κοινή Αγριομηλιά (Malus sylvestris) είναι ένα δέντρο μέτριας ανάπτυξης με φυσικά απλωμένη και πλατιά κόμη. Το είδος είναι ιθαγενές στη Δανία και χαρακτηρίζεται από τη μεγάλη του ανθεκτικότητα και την ικανότητά του να ευδοκιμεί σε πολλούς τύπους εδάφους, ακόμη και όταν το έδαφος είναι περιοδικά υγρό.

Τα φύλλα είναι μικρά, ωοειδή και ζωηρά πράσινα με ανοιχτοκίτρινα φθινοπωρινά χρώματα. Οι νεαροί βλαστοί είναι καστανοπράσινοι, ενώ οι παλαιότεροι κορμοί αποκτούν γκριζοκάστανο, φλοιώδη φλοιό που μπορεί να απολεπίζεται σε μικρά κομμάτια.

Την άνοιξη, το δέντρο καλύπτεται από πολλά μικρά λευκά έως ροζ-λευκά άνθη που προσελκύουν ωφέλιμα έντομα. Αργότερα αναπτύσσονται μικροί, ωοειδείς κιτρινοπράσινοι καρποί 3–4 εκ. που είναι ξινοί στη γεύση. Οι καρποί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ζελέ ή μαρμελάδα και αποτελούν τροφή για τα πουλιά κατά τους χειμερινούς μήνες.

Το δέντρο ευδοκιμεί καλύτερα σε πλήρη ηλιοφάνεια ή ημισκιά και δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες καλλιέργειας. Μπορεί να φυτευτεί μεμονωμένα, σε ομάδες ή ως μέρος φράχτη, όπου η αντοχή του στον άνεμο και η φυσική του μορφή αναδεικνύονται. Κατά τη φύτευση συνιστάται υποστήριξη κατά τις δύο πρώτες σεζόν για να εξασφαλιστεί καλή εγκατάσταση.